پرسش :

چرا امت‌های قبلی دائماً پیامبر از جانب خدا داشتند و امت آخر الزمان بیش از هزار سال است از فیض پیامبر الهی محروم بوده و ائمه معصومین (علیهم السلام) نیز که جانشین پیامبر بوده‌اند معمولاً محصور بوده‌اند و امام زمان نیز در غیبت کبری به سر می برند؟ آیا خداوند این امت را به حال خود رها کرده یا خلأ وجود پیامبر و امام معصوم (علیهم السلام) را به صورتی جبران نموده است؟


پاسخ :
پيامبران منقسم می‌شوند به سه قسم:

يک دسته پيامبرانی كه از همه مهمتر بوده اند و به آنان اولوالعزم گفته می‌شود و آنها جهانی بوده‌اند و عدد آنها خيلی كم است. نوح، ابراهيم، موسي، عيسي، محمد مصطفی (صلوات‌الله عليهم).

دسته دوم پيامبرانی كه صاحب كتاب بوده‌اند و آنها 114 نفر هستند كه فعلاً جز قرآن شريف، كتاب‌های آنها به طور كلي از بين رفته است و تورات و انجيل كه در دست است، جمع شده‌ی علماء يهود و نصاری است، نه آن تورات و انجيل آسمانی.

دسته سوم انبياء تبليغی كه همان كتاب‌ها و اديان آن پيامبران را تبليغ می‌كرده‌اند و آنها تقريباً يكصد و بيست و چهار هزار نفر می‌باشند.

و خدای متعال منت نهاد بر سر ملت حضرت محمد (صلي‌الله‌عليه‌وآله وسلم) و روحانيت را براي تبليغ دين قرار داد و در حقيقت آنها انبيای تبليغی در اين امت هستند و پيامبر گرامی تصريح فرموده است كه «علماء امتی افضل من انبیاء بنی اسرائيل» و قرآن شريف در سوره توبه (آیه 122) واجب مؤكد نموده است كه بايد دسته‌ای از مردم مهيا شوند و تعلّم دين كنند تا به اين درجه رفيع برسند. و بعد از وجود قرآن كه «تبياناً لكل شيء» است و بعد از وجود روايات كه پايه براي تبليغ دين است، پيامبر تشريعی آمدن بيهوده است؛ لذا مسلمان می‌گويد پيامبر خاتم الانبياء، قرآن كتاب آسمانی تا روز قيامت و حافظ اين دين روحانيت بوده و هستند و الحمدلله تا امروز به خوبی ايفاء وظيفه نموده اند.

منبع: almazaheri.ir